وقتی از «مدیریت زنجیره تأمین» حرف میزنیم، ذهنها سراغ کارخانه و کانتینر میرود. اما همان منطق در یک رستوران با ده میز هم کار میکند.
هزینههایی که دیده نمیشوند
- سرمایه راکد: کالایی که در انبار خوابیده، پولی است که نمیتوانید جای دیگر استفاده کنید.
- ضایعات: در کسبوکار غذایی، خرید بیش از نیاز مستقیم به دور ریختن ختم میشود.
- فروش از دست رفته: نبود کالا در زمان تقاضا، هزینهای است که هیچجا ثبت نمیشود.
- خرید اضطراری: تأمین لحظه آخری همیشه گرانتر است.
سه قدم اول
- ثبت کنید چه چیزی، کی و چقدر مصرف میشود. حتی یک ماه داده واقعی، حدس را کنار میگذارد.
- برای اقلام پرمصرف نقطه سفارش تعیین کنید — عددی که زیر آن باید سفارش داده شود.
- تأمینکننده جایگزین داشته باشید. وابستگی به یک تأمینکننده، ریسک قیمت و ریسک تأخیر است.
هیچکدام نیاز به نرمافزار گران ندارد. نیاز به ثبت منظم دارد — و بعد سامانهای که این ثبت را آسان کند.
یک دیدگاه بنویسید